Widok z lotu ptaka na klasztor Panormitis i jego pomost nad przejrzystą turkusową zatoką, z gajami oliwnymi i porośniętymi sosnami wzgórzami w tle

Wędrówki po Symi: szlaki, czasy przejścia i ścieżki do Nanou, Agia Marina i Lapathos

Opublikowano 15 listopada 2026 · Niezależny przewodnik

Symi to jedna z najlepszych małych wysp Dodekanezu do chodzenia, a po jej szlakach możesz wędrować bez przewodnika. Większość tras jest krótka: od 20-minutowej ścieżki wzdłuż wybrzeża w Pedi po mniej więcej godzinę i trzy kwadranse marszu od wiatraków nad Horio w dół do Agia Marina. Dłuższe trasy przecinają nagie, wysokie wnętrze wyspy i prowadzą do odludnych zatok, takich jak Nanou i Lapathos. Ścieżki są nierówne i kamieniste, oznaczone farbą na skałach, a latem większe znaczenie niż odległość ma upał. Wychodź wcześnie, zabierz dużo wody i zanim wyruszysz, zaplanuj powrót.

Ten poradnik opisuje oznakowane szlaki wyspy wraz z odległościami i czasami przejścia, dłuższe trasy przez centralny grzbiet, sposób znakowania ścieżek, najlepszą porę na wędrówki, to, co warto mieć ze sobą, oraz to, jak połączyć spacer z taksówką wodną albo autobusem.

Szlaki Symi w skrócie

Szlak Długość Czas Charakter
Z Pedi na plażę Agios Nikolaos 1 km około 20 min Łatwa ścieżka wzdłuż wybrzeża, gęste znakowanie
Z Horio do Smoczego Fortu 1,2 km około 25 min Krótka ścieżka do starożytnych umocnień
Z Gialos do Agios Fanourios 1,5 km około 30 min Łagodne podejście obok cmentarza Elikoni
Z Agios Georgios Ptochos do zamku Lappatoni 2 km około 30 min Płaska ścieżka grzbietem wśród cyprysów
Z Xisos do Agios Vasilios i Lapathos 2,1 km około 45 min Na początku łatwa, na końcu bardzo stroma
Z Panagia Strateri w dół do Nanou 2,2 km około 50 min Strome zejście przez las cyprysowy
Z Mylos przez Pontikokastro i Agia Marina do Pedi 4,6 km około 1 h 45 min Kamienista trasa przez wzgórza ze stromym zejściem

To 7 szlaków opisanych przez portal turystyczny samej wyspy, symitop.gr. Podane czasy to czas marszu w równym tempie w jedną stronę, bez kąpieli, zdjęć i odpoczynku w cieniu, a na Symi na pewno będziesz ich potrzebować.

Jak się chodzi po Symi

Symi jest mała, ale stroma. Wyspa wznosi się na 617 m i niemal każdy spacer poza miasto zaczyna się od podejścia. Z dala od portu krajobraz tworzy suchy wapień: szara skała, niskie zarośla i kamienne murki, przerywane kępami cyprysów i sosen w dolinach i na wyższym terenie w stronę południa. Wiele ścieżek biegnie wzdłuż dawnych granic pól i prowadzi przez furtki w ogrodzonych zagrodach, gdzie pasą się kozy i owce.

Przygotować trzeba się przede wszystkim na nawierzchnię. Ścieżki są przeważnie wąskie, kamieniste i nierówne, na zejściach leżą luźne kamienie, a na starych schodkowych traktach kamień jest wypolerowany. Po wschodniej i północnej stronie wyspy cienia jest bardzo mało. Za to odległości są niewielkie, widoki na morze i wybrzeże Turcji towarzyszą ci przez cały czas, a wiele tras kończy się na plaży albo przy kaplicy.

Jak oznakowane są ścieżki

Większość szlaków oznaczono czerwoną farbą, czasem czerwoną i niebieską, w postaci kropek, kresek albo plam na skałach. Na niektórych trasach są też kopczyki i pojedyncze jasnoniebieskie lub zielone znaki. Ścieżka do Agios Vasilios zaczyna się przy drewnianej tablicy z czerwonymi i niebieskimi znakami przy wejściu, a nadmorska ścieżka z Pedi do Agios Nikolaos jest gęsto oznakowana i łatwo nią iść.

Nie licz na to, że oznakowanie będzie kompletne. Jeden z popularnych poradników o poruszaniu się po wyspie ostrzega, że nie wszystkie ścieżki są dobrze oznaczone, często tylko kreskami namalowanymi na kamieniach. Na trasie z Pontikokastro w dół do Agia Marina początek oznaczają czerwone plamy i kopczyki, ale wyraźniejsze fałszywe ścieżki mogą cię z początku zmylić. Wypatruj kolejnego znaku, zanim stracisz z oczu poprzedni, a jeśli ścieżka zdaje się znikać, wróć do ostatniego znaku, którego byłeś pewien.

Furtki i ogrodzenia

Kilka ścieżek przecina ogrodzone tereny, a opisy tras mówią, którą furtkę otworzyć, a która prowadzi tylko na sąsiednie pole. Zamykaj za sobą każdą furtkę, trzymaj się ścieżki i nie wspinaj się na murki.

Krótkie szlaki w pobliżu miasta

Z Pedi na plażę Agios Nikolaos (1 km, około 20 minut)

To najłatwiejszy spacer na wyspie i od niego najlepiej zacząć. Ścieżka zaczyna się przed kościołem Agios Thomas na wschodnim krańcu zatoki Pedi. Na początku jest wybetonowana i biegnie brzegiem, potem nieco wspina się po skałach, dobrze oznaczona czerwoną farbą, i schodzi na plażę. Obejrzyj się, by zobaczyć Horio na szczycie doliny Pedi.

Na plaży Agios Nikolaos rosną tamaryszki dające cień, są leżaki, parasole, pomost dla łodzi i tawerna, więc możesz przyjść tu rano pieszo, a jeśli się zmęczysz, wrócić taksówką wodną. Według innego opisu trasy spacer zajmuje 20–25 minut. Zatokę i jej plaże dokładniej opisuje poradnik o Pedi.

Z Horio do Smoczego Fortu (1,2 km, około 25 minut)

Z Gialos idź główną drogą w stronę Panormitis do południowego krańca Horio. Tuż przed kaplicą Agia Evdokia stoi ławka w punkcie widokowym, a ścieżka zaczyna się po lewej stronie: przez pierwsze kilka metrów jest wybetonowana i oznaczona czerwoną farbą. Po około 250 m zobaczysz tablicę Służby Archeologicznej z napisem „Ancient Dragon Fortification”, czyli starożytne Smocze Umocnienia. Ścieżka biegnie dalej między suchymi kamiennymi murkami i przez kilka furtek do wejścia na stanowisko archeologiczne. Na jednym rozwidleniu lewa odnoga prowadzi do gospodarstw za Pedi; ty idź w prawo.

Z Gialos do Agios Fanourios (1,5 km, około 30 minut)

Łagodny spacer od portu. Z Gialos idź betonową drogą do cmentarza Elikoni; tuż przed cmentarzem w lewo odchodzi ścieżka oznaczona na niebiesko i czerwono. Przecina wąwóz i łagodnie wspina się obok stajni i przez trzy drewniane furtki, a potem biegnie wzdłuż żelaznej rury wodociągowej ułożonej na brukowanej podstawie aż do kaplicy Agios Fanourios.

Trasa z Mylos do Agia Marina i Pedi (4,6 km, około 1 godziny 45 minut)

To najciekawsza półdniowa wędrówka w pobliżu miasta i dobre wprowadzenie do nagiego wnętrza wyspy. Zaczyna się w Mylos, okolicy wiatraków przy głównej drodze na wschód od Horio, w miejscu, gdzie droga spotyka się z brukowaną uliczką prowadzącą do wioski; drogowskaz wskazuje kierunek na Pontikokastro.

Z wiatrakami po prawej stronie idź gładką ścieżką do żelaznej furtki, minij zrujnowane młyny i dojdź do Pontikokastro, „mysiego zamku”, prehistorycznego kopca. Stąd ścieżka wspina się po północnej stronie wzgórza Noulia, a potem przecina płaskowyż, który łagodnie opada przez około 800 m. Dalej schodzi stromo w stronę morza i pojawia się przed tobą wysepka Agia Marina z kaplicą.

Na dole furtka prowadzi przez teren baru plażowego i restauracji w Agia Marina i dalej na drugą stronę. Ścieżka przez krótki odcinek łagodnie się wznosi, aż stajesz naprzeciw kaplicy Agios Nikolaos po drugiej stronie zatoki, i wyraźnie prowadzi dalej do Pedi. Z Pedi możesz wrócić autobusem do Horio i Gialos.

Trasa w odwrotnym kierunku

Możesz też przejść trasę, zaczynając w Pedi. Do restauracji w Agia Marina jest z Pedi niecałe 30 minut, a dalsza ścieżka od plaży do wschodniego krańca Horio zajmuje około godziny, w dużej części po kamienistym albo bardzo kamienistym podłożu, przez krajobraz, który jeden z piechurów nazywa pustynnymi górami. Półwysep między zatokami Pedi i Gialos wznosi się na 249 m, a ścieżka przechodzi przez jego ramię, a nie przez szczyt. W tym kierunku jest mniej podchodzenia, ale początek koło Pontikokastro trudniej znaleźć od góry, a ostatnie zejście do Agia Marina jest kamieniste i niewygodne.

Słowo o dobrych manierach: do kaplicy na wysepce przy Agia Marina można łatwo dopłynąć wpław, a opalanie się nago w jej pobliżu bardzo uraziło miejscowych. Nie zdejmuj stroju kąpielowego.

Trasy do odludnych zatok

W stronę Nanou (2,2 km, około 50 minut)

Nanou to jedna z najpiękniejszych zatok na wyspie i można do niej zejść pieszo od drogi. Ścieżka zaczyna się przy drodze Symi–Panormitis, dokładnie naprzeciw kaplicy Panagia Strateri na centralnym grzbiecie. Oznaczona czerwoną farbą, stromo schodzi do wąwozu i od razu wchodzi w gęsty las cyprysowy. Biegnie w dół żlebem, przecina go i prowadzi dalej po jego południowej stronie, cały czas w gęstej roślinności. Tuż przed plażą, po prawej stronie, jest jaskinia Skordalos, w której znaleziono ślady osadnictwa neolitycznego.

Według innych opisów trasy na zejście od Panagia Strateri do plaży trzeba przeznaczyć co najmniej 45 minut. Powrót pod górę jest trudniejszy: od plaży na grzbiet około 45 minut albo więcej, męcząco w upale, a na górnym odcinku leżą opadłe igły sosnowe, więc załóż buty z dobrą przyczepnością.

Najsprytniej jest przejść do Nanou tylko w jedną stronę. Popłyń taksówką wodną z Gialos, szybkim rejsem trwającym około 20–30 minut w zależności od przystanków, a potem wejdź od plaży pod górę do drogi. Albo zejdź pieszo i umów się na odbiór łodzią. W Nanou działa sezonowa tawerna, ale zanim zaczniesz liczyć na łodzie, sprawdź, czy kursują.

Z Xisos do Agios Vasilios i Lapathos (2,1 km, około 45 minut)

Ten szlak prowadzi na jedną z najbardziej odludnych plaż wyspy. Idź betonową drogą na południe od osady Xisos; ścieżka zaczyna się po lewej stronie ogrodzenia domu na końcu drogi, przy drewnianej tablicy. Trzymaj ogrodzenie po prawej, przetnij żleb i idź gładką ścieżką po północnym zboczu góry, przez kępy cyprysów. Kiedy pojawi się plaża, po prawej stronie schody prowadzą do kaplicy Agios Vasilios.

Ostatni odcinek do plaży to najtrudniejszy fragment wszystkich krótkich szlaków. Ścieżka robi się bardzo stroma i schodzisz z kamienia na kamień, kierując się czerwonymi i niebieskimi znakami. Idź powoli i pamiętaj, że trzeba będzie tędy wrócić pod górę. Do Agios Vasilios nie prowadzi żadna droga i nie ma tam żadnej infrastruktury.

Jeśli zamiast dojechać do Xisos idziesz całą drogę z miasta, ten sam przewodnik podaje około 4,8 km i 2 godziny w każdą stronę oraz około 12 km i 4 godziny w jedną stronę do Nanou. To długie, gorące dni na trudnym terenie, najlepiej zostawić je doświadczonym piechurom na wiosnę albo jesień.

Z Agios Georgios Ptochos do zamku Lappatoni (2 km, około 30 minut)

Spokojny spacer na zachód od Xisos. Zaczyna się na dziedzińcu kaplicy Agios Georgios Ptochos, na końcu drogi gruntowej. Za dwiema żelaznymi furtkami idź za czerwonymi kropkami równolegle do grzbietu po gładkim terenie, aż wejdziesz między cyprysy; ścieżka kończy się przy pozostałościach starego zamku Lappatoni.

Przez centralny grzbiet

Wysokie wnętrze wyspy to miejsce, gdzie wędrówki po Symi stają się poważne. Długa trasa z Horio wspina się po południowym zboczu doliny Pedi, mija klasztor Panagia Hamon i dochodzi do asfaltowej drogi w stronę Panagia Strateri, z odbiciem do położonego na wzgórzu klasztoru Taxiarchis Mihail Kokkimidis. Do Strateri przeznacz co najmniej 90 minut, plus 20–25 minut na odbicie. Ze Strateri możesz wrócić do Horio w 60–70 minut przez klasztor Agios Prokopios.

O tej części wyspy trzeba wiedzieć dwie rzeczy. Po pierwsze, na górze Vigla, najwyższym punkcie wyspy, stoją maszty w strefie, w której nie wolno fotografować, a w pobliżu miejsca, gdzie trasa dochodzi do drogi, jest posterunek wojskowy. Stosuj się do tablic. Po drugie, trasa biegnie odcinkami starego kalderimi, podwyższonej kamiennej drogi wyspy z północy na południe, poprzedniczki drogi asfaltowej, która sama w sobie jest jedną z atrakcji.

Bizantyjskie tłocznie wina

Od Panagia Strateri trasa licząca co najmniej 50 minut marszu prowadzi na południe do Kourkouniotis i grupy kamiennych tłoczni wina, wykutych w wapieniu albo z niego zbudowanych, które tablica datuje na X–XVII wiek. Na Symi odkryto około 130 takich tłoczni; wino było ważnym towarem eksportowym, dopóki jego produkcja nie ustała na początku XIX wieku. Jedenaście tłoczni w Kourkouniotis odrestaurowano. Nad nimi mniej wyraźna ścieżka prowadzi na szczyt klifu z widokiem na południe, na zatokę Panormitis i jej klasztor.

Niektóre klasztory na tych trasach są zamknięte na klucz; według opisów tras zwykle dotyczy to Agios Nikolaos Kefali na odludnym półwyspie. Traktuj każdą otwartą kaplicę jako miłą niespodziankę i wychodząc, zamknij drzwi.

Schodkowe ścieżki w mieście

Nie każdy dobry spacer na Symi wymaga wyjścia z miasta. Wejście po Kali Strata, około 500 stopniach z Gialos do Horio, zajmuje około 20–30 minut. Druga, mniej znana schodkowa ścieżka, Kataraktis („wodospad”), schodzi zachodnią stroną akropolu Horio na tyły Gialos. Jej stopnie są znacznie dłuższe, więc jest ich mniej; przeznacz na nią 15–25 minut. W górę po Kali Strata i w dół po Kataraktis to świetna pętla przed śniadaniem, a poradnik po mieście Symi wyjaśnia, co mijasz po drodze.

Z Horio prosta główna droga w dół do Pedi zajmuje pieszo 10–15 minut, a polna ścieżka wokół górnej części doliny prowadzi na nabrzeże w Pedi w około 35–45 minut.

Kiedy wędrować po Symi

Wiosna i jesień to pora na wędrówki. Średnie greckiej służby meteorologicznej HNMS dla pobliskiego Rodos podają średnią dzienną temperaturę maksymalną 20,0 °C w kwietniu i 24,1 °C w maju oraz 24,5 °C w październiku, wobec 30,4 °C w lipcu i 30,7 °C w sierpniu. Na nagich zboczach Symi, gdzie kamień oddaje ciepło, a cienia jest mało, letni spacer po południu to naprawdę ciężka praca. Główny przewoźnik promowy wyspy nazywa chodzenie w sierpniu sprawdzianem wytrzymałości, a mowa przecież o mieście.

W lipcu i sierpniu, jeśli w ogóle wychodzisz na szlak, ruszaj o świcie i zejdź z odsłoniętego terenu przed późnym przedpołudniem. Meltemi wieje najmocniej od połowy czerwca do początku września, zwykle w południe i po południu, i potrafi uprzykrzyć odsłonięte grzbiety i zejścia. Zima przynosi większość rocznych opadów, od listopada do lutego, a mokry wapień jest śliski. Przed długą wędrówką zajrzyj do naszego artykułu o pogodzie na Symi.

Co zabrać

  • Wodę. Więcej, niż ci się wydaje: co najmniej półtora litra na krótki szlak w ciepły dzień i znacznie więcej na trasy przez grzbiet. Na większości tras nie ma źródeł ani sklepów.
  • Porządne buty. Buty trailowe albo lekkie buty trekkingowe z dobrą przyczepnością. Sandały i japonki na luźnym wapieniu nie wystarczą.
  • Ochronę przed słońcem. Kapelusz, okulary przeciwsłoneczne i krem z filtrem, bo cień to rzadkość.
  • Rzeczy do pływania i buty do wody. Wiele tras kończy się na plaży, a kamyki na Symi są grube.
  • Gotówkę. Plażowe tawerny nie zawsze przyjmują karty, a za taksówki wodne i autobus płaci się gotówką.
  • Naładowany telefon i mapę offline. Za grzbietami zasięg bywa słaby.
  • Przekąski. Kilka odludnych plaż, w tym Agios Vasilios i Agios Georgios Dysalona, nie ma żadnej infrastruktury.

Jak łączyć wędrówki z łodziami i autobusami

Transport na Symi ułatwia trasy w jedną stronę. Minibus kursuje z Gialos do Horio i w dół do Pedi; autobusy zwykle odjeżdżają z Gialos o pełnych godzinach od 8:00 i wracają z Pedi o wpół do, bez kursu o 15:00. Taksówki wodne odpływają z Gialos co godzinę do pory obiadowej na plaże wschodniego wybrzeża i wracają po południu, a mniejsza łódź z Pedi pływa do Agios Nikolaos i Agia Marina, gdy tylko zbierze się wystarczająco dużo pasażerów. Taksówki wodne zwykle kursują tylko od maja do połowy października.

Kilka dobrych połączeń:

  • Z Pedi do Agios Nikolaos i z powrotem łodzią. Autobus do Pedi, ścieżka wzdłuż wybrzeża, kąpiel i 5-minutowy rejs z powrotem.
  • Z Mylos przez Agia Marina do Pedi. Wyjdź pieszo z Horio i wróć autobusem z Pedi.
  • Do Nanou łodzią, w górę pieszo. Taksówka wodna do Nanou, kąpiel, a potem podejście do Panagia Strateri, jeśli ktoś może odebrać cię przy drodze.

Poradnik o poruszaniu się po Symi dokładnie opisuje autobus, taksówki, łodzie i wypożyczalnie.

Bezpieczeństwo na ścieżkach Symi

Szlaki Symi nie są niebezpieczne, jeśli traktujesz je z szacunkiem, ale są odludne. Na większości tras nikogo nie spotkasz, a w dolinach zasięg telefonu potrafi zniknąć. Powiedz komuś w miejscu noclegu, dokąd idziesz i kiedy zamierzasz wrócić. Zawróć, jeśli znaki znikną i nie masz już pewności co do drogi.

Głównym zagrożeniem jest upał. Odwodnienie i wyczerpanie cieplne przychodzą na nagiej skale szybciej, niż się spodziewasz; jeśli kręci ci się w głowie albo przestajesz się pocić, schowaj się w cieniu, pij i odpocznij. Strome zejścia pokonuj powoli, zwłaszcza ostatni odcinek do Lapathos i skaliste zejście do Agia Marina, gdzie klasyczną kontuzją jest skręcona kostka. Uważaj na kozy, które strącają kamienie nad tobą. Nigdy nie licz na odbiór łodzią, którego nie potwierdziłeś ze sternikiem.

Wędrówki na wycieczce jednodniowej z Rodos

Jeśli jesteś na Symi przez kilka godzin w ramach wycieczki z Rodos, prawdziwa wędrówka się nie zmieści. Wycieczki jednodniowe dają zwykle 3–5 godzin czasu wolnego, a do portu trzeba wrócić przed odpłynięciem łodzi. Zmieści się natomiast wejście po Kali Strata do Horio i zejście po Kataraktis albo spacer wokół portu na plażę Nos, około 20 minut po płaskim od dworca autobusowego. Wycieczka z postojem w Panormitis daje zamiast tego krótki spacer wokół klasztoru i jego zatoczki. Żeby porządnie powędrować, zostań co najmniej na dwie noce; poradnik o tym, gdzie się zatrzymać na Symi, opisuje możliwości.

Rejsy z Rodos znajdziesz na stronie z wycieczkami, a poradnik o tym, jak dostać się na Symi, opisuje regularne promy, jeśli chcesz przyjechać na dłużej.

Szacunek dla wyspy

  • Trzymaj się ścieżki i zamykaj furtki.
  • Zabieraj ze sobą wszystkie śmieci, także skórki od owoców.
  • Wchodząc do kaplicy albo klasztoru, ubierz się stosownie: zakryte ramiona i kolana.
  • Nie rozpalaj ognisk ani grilla; lasy sosnowe i cyprysowe latem łatwo się zapalają.
  • Nie przestawiaj kopczyków i nie maluj własnych znaków.
  • Nie fotografuj stref wojskowych na wyższym terenie.

Najczęściej zadawane pytania

Czy Symi nadaje się na wędrówki?

Tak. Na wyspie jest sieć starych ścieżek i oznakowanych szlaków, od nadmorskiego spaceru w Pedi o długości 1 km po długie trasy przez centralny grzbiet do Nanou i Lapathos. Ścieżki są nierówne i kamieniste, a najlepsze miesiące to wiosna i jesień.

Jaki jest najłatwiejszy spacer na Symi?

Ścieżka wzdłuż wybrzeża z Pedi na plażę Agios Nikolaos: 1 km, około 20 minut, gęsto oznakowana, kończy się na plaży z tawerną i cieniem.

Czy na plażę Nanou można dojść pieszo?

Tak. Szlak o długości 2,2 km, około 50 minut, schodzi od drogi Symi–Panormitis naprzeciw Panagia Strateri przez las cyprysowy. Wielu piechurów płynie do Nanou taksówką wodną, a potem wchodzi pod górę.

Czy szlaki na Symi są dobrze oznakowane?

Częściowo. Większość oznaczono czerwoną albo czerwoną i niebieską farbą na skałach, ale miejscami znakowanie jest niekompletne, a fałszywe ścieżki mogą zmylić. Nie trać z oczu ostatniego znaku.

Kiedy najlepiej wędrować po Symi?

W kwietniu, maju i październiku, kiedy średnie temperatury maksymalne na Rodos wynoszą około 20–25 °C. W lipcu i sierpniu chodź tylko o świcie.